Głosiciele, kwalifikacje i zaproszenia

Każda osoba, te same pięć kart

Klikasz imię i nazwisko – na liście użytkowników, w palecie poleceń albo we wpisie historii przydziałów – i otwiera się strona osoby. Zawsze pokazuje te same pięć kart w tej samej kolejności: profil z nazwą wyświetlaną, aktywnym statusem i rolami w zborze, uprawnienia do odczytu, zarejestrowane urządzenia, nieobecności oraz przydziały jako oś czasu z wyborem zakresu. Jeśli brakuje ci uprawnienia do danej karty, widnieje tam wyraźna informacja o tym, a nie puste miejsce. Brakującego uprawnienia i brakujących danych nigdy więc nie da się pomylić.

Kwalifikacja to co innego niż uprawnienie

CongPlan rozdziela te dwie rzeczy. Kwalifikacja decyduje, do czego głosiciel może zostać przydzielony, na przykład do świadczenia publicznego albo określonych punktów programu. Uprawnienie decyduje, co użytkownik może widzieć albo czym zarządzać, na przykład użytkownikami, ustawieniami, zadaniami albo przydziałami technicznymi. Przy świadczeniu publicznym różnica widać dobrze: kwalifikacja pozwala głosicielowi widzieć pasujące zmiany i zapisywać się na nie, a uprawnienie do edycji pozwala organizatorowi prowadzić plany, miejsca i zmiany, a także zapisywać innych – nawet głosicieli bez dostępu do aplikacji.

Najpierw skutki, potem zapis

Gdy odbierasz komuś kwalifikację, CongPlan przed zapisem sprawdza wszystkie przydziały od dziś. Jeśli dana osoba jest jeszcze przydzielona do zebrania, zadania technicznego, roli w służbie, zmiany albo wykładu w innym zborze, pojawia się lista „Dotknięte przyszłe przydziały" z datą, punktem i kwalifikacją, której to dotyczy. Istniejące przydziały pozostają bez zmian: potwierdzasz dopiero po zanotowaniu, co musisz obsadzić na nowo. Jeśli w międzyczasie inny planujący coś zmieni, lista jest sprawdzana ponownie przed ostatecznym zapisem.

Zaproszenie, drugie urządzenie, klucz dostępu

Aby ktoś mógł zacząć, tworzysz osobę, generujesz zaproszenie albo link konfiguracyjny i przekazujesz go bezpośrednio albo dajesz zeskanować kod QR. Oba linki są osobiste. Link konfiguracyjny daje istniejącemu użytkownikowi dostęp na kolejnym urządzeniu i nie tworzy nowego konta. W przeglądzie i na stronie osoby widzisz też, kiedy ktoś ostatnio się logował albo że nigdy tego nie zrobił, oraz jak długo otwarte zaproszenie jeszcze obowiązuje.

Zwykłe uprawnienia do edycji działają od razu, nawet bez klucza dostępu. Pełne uprawnienia administratora stają się użyteczne dopiero, gdy dana osoba ma klucz dostępu i potwierdzi go w bieżącej sesji. Tego potwierdzenia wymagają też wrażliwe zmiany danych podstawowych – imienia, nazwy wyświetlanej, płci, danych o chrzcie, e-maila, telefonu. Status aktywny, kwalifikacje, grupa służby i role w zborze – nie.

Dezaktywacja zamiast usuwania

Jeśli ktoś nie ma już korzystać z CongPlan, dezaktywujesz go, zamiast usuwać historię planowania. Dezaktywowany użytkownik nie może się już zalogować, ale zachowuje swoje dotychczasowe przydziały jako kontekst, nie pojawia się już w żadnej grupie służby i nie liczy się już do liczby członków. Trafia na koniec listy. Reaktywacja natychmiast to wszystko przywraca.